W nauce prawa podaje się dwa ujęcia źródeł prawa: formalne i materialne źródła prawa. Formy w jakich przejawia się obowiązujące prawo. W Rzeczypospolitej źródłami prawa z znaczeniu formalnym są:

• konstytucja,
• ustawa,
• rozporządzenie,
• akty prawa miejscowego,
• oraz inne akty normatywne.

Do źródeł prawa w znaczeniu formalnym należało wcześniej prawo zwyczajowe.

Źródła prawa w znaczeniu materialnym to wszelkie czynniki wpływające na treść norm prawnych lub też źródła określające pochodzenie norm.

Nauka prawa wyrówna także źródła poznania prawa. Są to wszelkie organy publikacyjne. Czyli miejsca, w których umieszczona jest treść norm prawnych. Zaliczymy do nich:

• Dziennik Ustaw,
• Monitor Polski,
• resortowe dzienniki urzędowe.

Źródła prawa można również podzielić na źródła prawa powszechnie obowiązującego oraz źródła prawa wewnętrznie obowiązującego. Powszechne źródła prawa skierowane są do szerokiej grupy społeczeństwa, a niekiedy ogółu obywateli. Natomiast źródła praw wewnętrznego dotyczą organizacji i funkcjonowania organów administracji publicznej.

Źródła prawa w Rzeczypospolitej

Obecnie obowiązująca Konstytucja wymienia następujące źródła prawa:

• Konstytucja,
• ratyfikowane umowy międzynarodowe,
• prawo stanowione przez organizację międzynarodową
• ustawy i rozporządzenia z mocą ustawy,
• rozporządzenia,
• akty prawa miejscowego